معانی کلمه : غریب

۱. دورافتاده از وطن.
۲. ویژگی مکانی که محل زندگی شخص نیست و برای او نا‌آشناست.
۳. [مجاز] موجب شگفتی؛ عجیب.
۴. (اسم) (ادبی) در عروض، از بحور شعر بر وزن «فاعلاتن فاعلاتن مستفعلن»؛ جدید.
۵. [مجاز] خوب.
⟨ غریب آمدن: (مصدر لازم) شگفت‌انگیز و عجیب به نظر رسیدن.

نامحرم

بیکس، فقیر

اجنبی، خارجی

طرفه، طریف، نو

دورازوطن، دورافتاده

بدیع، حیرت‌انگیز، شگفت، شگفت‌آور، عجیب، غیرعادی

بیگانه، غریبه، ناآشنا، ناشناخته، ناشناس ≠ آشنا، خویش

بیگانه، ناآشنا، دور، ناشناخته