معانی کلمه : غرله
لغت نامه دهخدا
غرلة. [ غ ُ ل َ ] (ع اِ) غلاف سر نره ٔ غلام . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ج ، غُرَل . (اقرب الموارد). آن پوست که هنگام ختنه ببرند. قُلفة. غُلفة. (از اقرب الموارد).
فرهنگ فارسی
غلاف سر نره غلام آن پوست که هنگام ختنه ببرند