غالِبِ دِهْلَوی، اسدالله (آگره ۱۲۱۲ـ دهلی ۱۲۸۵ق)ادیب و شاعر فارسی و اردو گوی هندی. ابتدا اسد و سپس غالب تخلّص می کرد. نیاکانش از آسیای میانه به هند کوچیدند. از ۱۰سالگی به سرودن شعر پرداخت و در ۱۵ سالگی برای همیشه به دهلی رفت. مذهب شیعه می ورزید و قصاید بسیاری در نعت پیامبر (ص) و ائمۀ اطهار (ع) دارد. در جنگ استقلال هند (۱۲۷۴ق/۱۸۵۷م) یک چند زندانی شد. به زبان های فارسی و عربی تسلط داشت. در شعر فارسی...
