تلفظ بین المللی : /ˈammɑr dˈɑremˌi/ تلفظ : ['ammAR d'ARem,i]
لغت نامه دهخدا
عماردارمی. [ ع َم ْ ما رِ رِ ] ( اِخ ) تمیمی. وی مردی جاهلی و از بنی مالک بن حنظلة و در شقاوت و نگون بختی مثل بود و سببش این بود که چون «ملک عمروبن هند» به انتقام خون برادرش «سعدبن هند» با بنی تمیم جنگید، بر برخی از زنان و کودکان آنها دست یافت و آنان را در آتش سوزاند. عمار چون آن بدید در آن مکان فرودآمد.پادشاه او را پرسید که کیستی ؟ وی جواب گفت که من مردی از بَراجِم هستم و چون دود را دیدم گمان برد...
فرهنگ فارسی
تمیمی وی مردی جاهلی و از بنی مالک بن حنظله و در شقاوت و نگون بختی مثل بود و سبش این بود که چون ملک عمرو بن هند بانتقام خون برادرش سعد بن هند با بنی تمیم جنگید بر برخی از زنان و کودکان آنها دست یافت و آنان را در آتش سوزاند
