عِمادِ فقیه، علی (کرمان ح ۶۹۰ـ۷۷۳ق)شاعر و صوفی ایرانی. ستایشگر ابوسعید ایلخانی و پادشاهان مظفری، به ویژه امیر مبارزالدین محمد و پسرش شاه شجاع، بود. شاعری عارف مسلک و اهل دل و خود صاحب خانقاه بود و در سرودن غزل، قصیده و مثنوی دستی توانا داشت. به گفتۀ خودش در شعر، به ویژه غزل، از سعدی پیروی می کرد. حافظ بسیاری از اشعار او را استقبال کرده است. از آثارش: دیوان شعر (۱۳۴۸ش)؛ مثنوی صحبت نامه که به نام رش...
