تلفظ بین المللی : /ˈaːli rejhˈɑni/ تلفظ : ['a:li Rejh'Ani]
لغت نامه دهخدا
علی ریحانی. [ ع َ ی ِ رَ ] ( اِخ ) ابن عبیده ریحانی بغدادی. مکنی به ابوالحسن. ادیب و نویسنده و شاعر و لغوی بود. وی از خواص مأمون بود و درتألیفاتش روش حکمت را می پیمود. او متهم به زندقه نیز بود و در سال 219 هَ. ق. درگذشت. در معجم الادباء آثار ذیل از او ذکر شده است : 1- الاجواد. 2- اخلاق هارون. 3- ادب جوانشیر. 4- الاسنان. 5- امتحان الدهر. 6-الانواع. 7- انیس المَلک. 8- الاوصاف. 9- الایقاع. 10-تدرج....
