علی بن حسن باخَرْزی با کُنیهٔ ابوالقاسم یا ابوالحسن (؟ - ۱۰۷۵) (نسب: علی بن حسن بن علی ابن ابی طیّب باخرزی)، شاعر ادیب و نویسندهٔ عربی ایرانی در سدهٔ پنجم هجری بود که از برای اثرش دُمْیَةُ القَصْر شهرت فراگیر یافت؛ اثری پیوستهٔ یتیمة الدهر از ابومنصور ثعالبی نیشابوری.دیوان قصایدشاین کتاب، به تقلید یتیمة الدهر ثعالبی (درگذشته ۴۲۹) نوشته شده، در واقع ذیلی است بر آن، چنان که خریدة القصر عمادالدین کات...
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] باخَرزی، نورالدین ابوالحسن (ابوالقاسم) علی بن حسن، شاعر و ادیب عربی نویس ایرانی قرن پنجم می باشد.برخی از منابع عنوان «تاج الرؤساء» و «الرئیس الشهید» را برای او به کار برده اند. محل تولدتولد و نشأتش در باخرز بوده و نسبت «باخرزی» بدین سبب است.یاقوت نسبت «سنخی» را نیز، بی هیچ توضیحی، افزوده است (که ظاهراً مصحّف «سنجی» است منسوب به «سنج»). پدر ابوالحسن باخرزیپدرش ابوعلی حسن بن ابی الطیب مرد...
