تلفظ بین المللی : /ˈaːli bebalˈɑvi/ تلفظ : ['a:li bebal'Avi]
لغت نامه دهخدا
علی ببلاوی. [ ع َ ی ِ ب َ ] ( اِخ ) ابن محمدبن احمدبن محمدبن احمدبن معوض حسینی ببلاوی مالکی ادریسی اشعری. وی در رجب سال 1251 هَ. ق. در «ببلاو» یکی از قرای تابع «دیروط» از استان «اسیوط» در مصر متولد شد. و تحصیلات خود را در ازهر انجام داد. از جمله استادان او محمد صاوی و انبابی و منصور کساب و شیخ علیش بوده اند.سپس در دارالکتب خدیویه به کار پرداخت و آنگاه به سمت نقیب اشراف در دیار مصر منصوب شد و سرانج...
