کلماتور
علیا. [ ع ُل ْ ] (اِخ ) قریه ای است واقع در ده فرسخی میانه ٔ جنوب و مشرق آباده . (از فارسنامه ٔ ناصری ).
علیا. [ ع ُل ْ ] (اِخ ) قریه ای است از قرای ناحیه ٔ فرمشکان ، که آن ناحیه ای است در جنوب کوار. (از فارسنامه ٔ ناصری ).
۱. هر مکان مرتفع؛ جای بلند.
۲. (اسم) سرکوه.
۳. (اسم) آسمان.
۱. [مقابلِ سفلیٰ] ویژگی جای بلند؛ بالا.
۲. [قدیمی] والا؛ باارزش.
(عُ لْ) [ ع . ] 1 - (ص .) جای بلند. 2 - (اِ.) آسمان . 3 - سر کوه .
( ~.) [ ع . ] (ص تف .) مؤنث اعلی . 1 - بلندتر، بالاتر. 2 - هر جای بلند و مرتفع .
مونث علی می باشد بمعنی بلند مرتبه و بزرگوار.