علت . [ ع َل ْ ل َ ] (ع اِ) هوو. ضرّة. (از اقرب الموارد). || آنچه بدان بهانه کنند. (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). || نیاز و حاجت . || سختی حال . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ج ، عَلات .
علت. [ ع َل ْ ل َ ] ( ع اِ ) هوو. ضرّة. ( از اقرب الموارد ). || آنچه بدان بهانه کنند. ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ). || نیاز و حاجت. || سختی حال. ( منتهی الارب ...
فرهنگ عمید
۱. بیماری، ناخوشی، رنج. ۲. عذر، بهانه. ۳. سبب.
فرهنگ معین
(عِ لَّ ) [ ع . علة ] (اِ. ) ۱ - بیماری ، ناخوشی . ۲ - سبب ، انگیزه . ۳ - عذر، بهانه . ج . علل .
دانشنامه آزاد فارسی
علّتدر اصطلاح فلسفه، چیزی که هستی شیء دیگری به او وابسته است و با عدم آن، عدم این شی ء لازم می آید. علت در فلسفه دارای تقسیم های گوناگونی است: الف: علت تامه و علت ناقصه؛ اگر شیئی فقط به امری واحد وابسته باشد، آن امر «علّت تامه» و اگر به امر دیگری نیز نیاز داشته باشد، آن امر «علت ناقصه» است. حال این علت ناقصه یا در داخل معلول است و یا در خارج؛ اگر در داخل معلول باشد، و معلول به واسطۀ آن بالفعل شود،...
فرهنگ فارسی
بیماری، ناخوشی، رنج، عذر، بهانه، سببحروف عله:وای( اسم ) ۱ - بیماری ناخوشی . یا علت پشت . بیماری ابنه . ۲ - سستی ناتوانی ۳ - آفت آسیب . یا علت سرخ . آفتی که درکشت گندم افتد و برگها را سرخ گرداند و از آن هیچ حاصل نیاید . ۴ - عیب ۵ - عذر بهانه . ۶ - سبب جهت . یا به علت . به سبب به جهت . یا بی علت . ۷ - قاعدگی زن رگل . ۸ - الف - آن که از وجودش وجود شئ دیگر لازم آید و از عدمش عدم شئ دیگر . ب - آن چه وج...
[ویکی فقه] علت (قیاس). وصف مشترک میان اصل و فرع در قیاس فقهی را علت (قیاس) گویند.علت (قیاس) از ارکان قیاس و به معنای وصفی است که وجود آن در اصل، باعث تعلق حکم شرعی به وصف گردیده است؛ به بیان دیگر، وصف مشترک میان اصل و فرع است که علت برای سرایت حکم اصل به فرع می گردد؛ برای مثال، در قیاس نبیذ به خمر، مجتهد از طریق نص پی می برد که خمر به خاطر وجود وصف «اسکار» حرام شده است پس وصف اسکار همان علت (قیا...
