علاءالدّین تَکِش (حک: ۵۶۸ـ۵۹۶ق)(یا: تَکِش خوارزمشاه) از پادشاهان سلسلۀ خوارزمشاهیان در ایران. پسر بزرگ ایل اَرْسَلان بود و بعد از مرگ پدر به کمک قَراخَتاییان بر برادرش، سلطان شاه، غلبه کرد و در خوارزم به تخت نشست. وی در ۵۹۰ق به جنگ طُغْرُل بن اَرْسَلان ، آخرین پادشاه سلجوقی عراق، رفت و با کشتن وی، سر او را نزد خلیفۀ عباسی فرستاد و خواستار حکومت عراق شد؛ اما خلیفه حکومت او را در این نواحی به رسمیت ...
دانشنامه عمومی
علاءالدین تکش فرزند ایل ارسلان بود که از ۵۶۸ تا ۵۹۶ ه . ق. (۱۱۷۲ تا ۱۲۰۰ میلادی) به عنوان شاه خوارزمشاهی حکومت کرد. بعد از مرگ ایل ارسلان، پسرانش جلال الدین سلطانشاه و علاءالدین تکش، جهت جانشینی پدر به منازعه پرداختند. سرانجام در سال ۵۶۸ ه . ق. با استمداد تکش از قراختاییان در مقابل پرداخت خراج سالیانه ای، این منازع به نفع تکش خاتمه یافت. اما اختلاف بعد از آن هم ادامه داشت و هر دو برادر در خراسان...
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] تَکِش، علاءالدین، از فرمانروایان سلسلة خوارزمشاهیان (۴۷۰ـ ۶۲۸)است.نخستین آگاهی درباره تکش متعلق به حدود ۵۶۸، یعنی هنگام درگذشت پدرش ایل ارسلان، است. جوینی سال درگذشت ایل ارسلان را ۵۶۰ نوشته و قزوینی تاریخ فوت وی را ۵۶۵ ضبط کرده است. تکش در آن هنگام از سوی پدرش حکومت جَنْد را داشت و در آن جا به سر می برد، ازینرو سلطانشاه محمود (برادر تکش) به کمک مادرش، ترکان خاتون، جانشین پدر شد و تکش را...