عطسة. [ ع َ س َ ] (ع اِ) اسم المرة است از مصدر عطس و عطاس . (از اقرب الموارد). یک دفعه عطسه زدن . رجوع به عطس و عطاس شود.
۱. (پزشکی) خارج شدن هوای ریه با شدت و صدا از راه بینی و دهان بر اثر تحریک شدن مخاط بینی.
۲. [قدیمی، مجاز] آنچه شبیه چیز دیگر باشد.
۳. [قدیمی، مجاز] نتیجه؛ زاده؛ پرورده.
〈 عطسه زدن (کردن): (مصدر لازم) خارج کردن هوا از بینی و دهان با شدت و صدا؛ اشنوسه کردن.
〈 عطسهٴ صبح: [مجاز] دمیدن صبح.
تکیه ای: atsa / sabr
طاری: hošniǰa
طامه ای: atasa
طرقی: atsa / sabr
کشه ای: atsa
نطنزی: atsa / sabr
اتسه