عطرآگین . [ ع ِ ] (ص مرکب ) آمیخته به عطر. عطرآمیخته .
آغشتهبهعطر؛ پرعطر؛ معطر.
( ~ .) [ ع - فا. ] (ص مر.) دارای بوی خوش .
آمیخته با عطر ، خوش بو
(تلفظ: a(e)trāgin) (عربی ـ فارسی) دارای بوی خوش ، معطر ، خوشبو ؛ (به مجاز) دلپذیر و خوش .
بویا، خوشبو، دماغپرور، معطر