تلفظ بین المللی : /aːzˈuːdʒal/ تلفظ : [a:z'u:dZal]
لغت نامه دهخدا
عز و جل. [ ع َزْ زَ وَ ج َل ل ] ( ع جمله فعلیه دعایی ) ( از: دو فعل عزّ + جل ) هر دو صیغه ماضی است بمعنی غالب شد و بزرگ شد. و این ماضی برای دوام است. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ). عزیز است وبزرگ و ارجمند. جمله ای است که عقیب نام خدای تعالی آرند : تا آنگه که بگویند که خدای عزوجل یکی است و بجز از وی خدای نیست. ( ترجمه تفسیر طبری ).جهان بکام تو دارد خدای عزوجل بودمساعد تو ذو الجلال و الاکرام.فرخی.خدای...
فرهنگ عمید
گرامی و بزرگ است. Δ دربارۀ خداوند گفته می‌شود
گرامی و بزرگ است. &delta، دربارۀ خداوند گفته می شود
فرهنگ فارسی
( جمله فعلی ) گرامی است و بزرگ است : منت خدای را - عزوجل - که طاعتش موجب قربت است ٠ مرکب از دو فعل عز جل هر دو صیغه ماضی است بمعنی غالب شد و بزرگ شد و این ماضی برای دوام است عزیز است و بزرگ و ارجمند
