معانی کلمه : عریف
لغت نامه دهخدا
عریف .[ ع َ ] (اِخ ) ابن سریع. تابعی است . (منتهی الارب ).
عریف .[ ع َ ] (اِخ ) ابن مازن . تابعی است . (منتهی الارب ).
عریف . [ ع ُرَ ] (اِخ ) ابن ادهم . محدث بود. (از منتهی الارب ).
فرهنگ عمید
۱. دانا، شناسنده، آشنا به چیزی.
۲. نقیب، کارگزار قوم.
۲. نقیب، کارگزار قوم.
فرهنگ معین
(عَ ) [ ع . ] (ص . ) ۱ - شناسنده ، عارف . ۲ - کارگزار قوم . ج . عرفاء.
فرهنگ فارسی
دانا، شناسنده، آشنابچیزی، نقیب، کارگزارقوم
( صفت ) ۱ - شناسنده عارف آشنا ۲ - کارگزار قوم جمع عرفائ .
ابن مدرک محدث بود
( صفت ) ۱ - شناسنده عارف آشنا ۲ - کارگزار قوم جمع عرفائ .
ابن مدرک محدث بود
دانشنامه عمومی
مترادف و متضاد
۱. عارف، شناسا
۲. آشنا
