معانی کلمه : عذر

عذر. [ ع َ ] (ع مص ) بسیار عیب گردیدن . || بسیار گناه گردیدن . || افسار نهادن اسب را. || ختنه کردن کودک را. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (از قطرالمحیط). || غالب شدن کسی را خون . || بهانه نمودن . (منتهی الارب ). || معذور داشتن . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ). || بدرد آوردن کودک را. (قطرالمحیط) (اقرب الموارد).

۱. حجت و بهانه‌ای که هنگام اعتذار و برای رفع گله بیاورند.
۲. بهانه.
۳. (زیست‌شناسی) [قدیمی] قاعدگی؛ حیض.
⟨ عذر آوردن: (مصدر‌لازم) بهانه آوردن؛ معذور خواستن.
⟨ عذر خواستن: (مصدر لازم) معذرت خواستن؛ درخواست عفو کردن.
⟨ عذر داشتن: (مصدر لازم) حیض بودن زن.

پوزش، معذرت

بهانه، تعلل

حیض، قاعدگی

دستاویز، مستمسک

۱. پوزش، معذرت
۲. بهانه، تعلل
۳. دستاویز، مستمسک
۴. حیض، قاعدگی

بهانه، دست آویز