معانی کلمه : عبدوس
لغت نامه دهخدا
عبدوس. [ ع َ ] ( اِخ ) ابن زید. طبیب بود و در بغداد شهرت یافت و المعتضدباﷲ العباسی را معالجه کرد. او راست : کتاب التذکرة فی الطب. وی در حدود سال 300 هَ. ق. درگذشت. ( از الاعلام زرکلی ).
فرهنگ فارسی
ابن زید طبیب بود در بغداد شهرت یافت و المعتضد بالله العباسی را معالجه کرد اوراست : کتاب التذکره فی الطب وی در حدود سال ۳٠٠ قمری هجری درگذشت