[ویکی فقه] بِیْضاوی، ناصرالدین عبدالله بن عمر بن محمد شیرازی، مکنّی به ابوالخیر و ابوسعید و ملقب به ناصرالدین، قاضی، فقیه شافعی، مفسر و متکلم اشعری در سده های ۷ و ۸ ق/۱۳ و ۱۴م، است. با گرایش کلامی اشعری که به ویژه ارزشمندی برخی آثار او در زمینه های تفسیر اصول فقه و کلام، اسباب اشتهار او را فراهم آورده است.انتساب او به بیضا، یکی از توابع فارس است. و به سبب عهده داری قضای شیراز، لقب شیرازی هم به او ...
