معانی کلمه : عباده

تلفظ بین المللی : /ebˈɑdeː/ تلفظ :‌ [eb'Ade:]

لغت نامه دهخدا

عبادة. [ ع ُ دَ ] (اِخ ) ابن عُقیل بن کعب بن عامربن صعصعة. از مردم هوازن و از عدنان و جدی جاهلی است . (از الاعلام زرکلی ). و رجوع به معجم قبائل العرب شود.

عبادة. [ ع ِ دَ ] (ع مص ) عبادت . پرستش و بندگی . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ). || قولهم عبدت ُ به اوذیه ؛ یعنی ورغلانیده شدم بر اذیت او. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). و رجوع به عبادت...

دانشنامه آزاد فارسی

عِبادَهطایفۀ بزرگ عرب عدنانی، از طوایف عراق و شام و ایران. این طایفه مرکب از تیره های فراوان است که مشهورترین آن ها عبارت اند از آل مهنا، آل مهارش، آل معن و آل مسیب. ریاست عباده در قرون ۴ـ۶ق با آل مسیب بود. عقیلیان موصل (حک: ۳۸۶ـ ۴۸۹ق) از این طایفه بودند. عبادیان عراق عمدتاً در بطائح سکونت داشتند. اینان پس از سقوط عقیلیان موصل دوباره به بطائح بازگشتند و در کنار قبیلۀ بزرگ بنی منتَفِج/منتفق قرار گر...

فرهنگ فارسی

ابن عقیل ابن کعب بن عامر بن صعصعه از مردم هوزان و از عدنان و جدی جاهلی است .

دانشنامه اسلامی

[ویکی الکتاب] معنی عِبَادَةِ: عبادت - رفتاری که عبد و بنده بودن را نشان دهد (عبادت و پرستش ازعبارت است از نشان دادن مملوکیت خویش برای پروردگار به عبارت ساده تر عبادت یعنی رفتاری که عبد و بنده بودن را نشان دهد )معنی عِبَادِهِ: بندگانشمعنی عِبَادَهُ: بندگانشمعنی رُّوحَ: چیزی که مایه حیات و زندگی است ، البته حیاتی که ملاک شعور و اراده باشد (در عبارتهایی نظیر "ینزل الملائکه بالروح من امره علی من یشاء ...

کلمات مرتبط

معانی کلمه : عباده

تلفظ بین المللی : /ebˈɑdeː/ تلفظ :‌ [eb'Ade:]

لغت نامه دهخدا

دانشنامه آزاد فارسی

فرهنگ فارسی

ابن عقیل ابن کعب بن عامر بن صعصعه از مردم هوزان و از عدنان و جدی جاهلی است .

معانی کلمه : عباده

لغت نامه دهخدا

دانشنامه آزاد فارسی

فرهنگ فارسی

دانشنامه اسلامی

کلمات مرتبط

معانی کلمه : عباده

لغت نامه دهخدا

دانشنامه آزاد فارسی

فرهنگ فارسی

دانشنامه اسلامی

کلمات مرتبط

نظرات