معانی کلمه : ظهری

تلفظ بین المللی : /zˈohri/ تلفظ :‌ [z'ohRi]

لغت نامه دهخدا

ظهری . [ ظِ ] (ص نسبی ) منسوب به ظهر که بطنی است از حِمْیَر. (سمعانی ).

ظهری. [ ظِ ] ( ص نسبی ) منسوب به ظهر که بطنی است از حِمْیَر. ( سمعانی ).ظهری. [ ظِ ری ی ] ( ع ص ) پس پشت انداخته. فراموش کرده. قوله تعالی : ورأکم ظهریاً ( قرآن 92/11 )؛ أی بظهر و هو ان تنساه و تغفل عنه. ( مهذب الاسماء ). || شتر آماده جهت حاجت. ج ، ظهاری ....

فرهنگ فارسی

( صفت ) هنگام ظهر میانه روز .
پس پشت انداخته . فراموش کرده

مترادف و متضاد

dorsal (صفت)فوقانی، ظهریspinal (صفت)پشتی، صلبی، ظهری، فقراتی، وابسته به تیره پشتneglected (صفت)ظهریtergal (صفت)پشتی، ظهریthrown behind (صفت)ظهری...

معانی کلمه : ظهری

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

مترادف و متضاد

کلمات مرتبط

نظرات