معانی کلمه : طیبی
لغت نامه دهخدا
طیبی . (اِ) بهشت به لغت هندی . (منتهی الارب ). طوبی ̍.
طیبی . (ص نسبی ) نسبتی است که به مقیمان شهر طیب که بین واسطو کوره ٔ اهواز واقع شده ، میدهند. (انساب سمعانی ).
دانشنامه آزاد فارسی
فرهنگ فارسی
یکی از طوایف ایل قشقایی فارس که در حوالی سمیرم سکونت دارد و آن مرکب از ۲۵٠ خانوار است .
نسبتی است که باولاد ابوطیبه عپسی ابن سلیمان یکی از محدثین که از امام جعفر صادق علیه السلام و از کرز ابن و بره و سلیمان اعمش روایت دارد داده شده است .
نسبتی است که باولاد ابوطیبه عپسی ابن سلیمان یکی از محدثین که از امام جعفر صادق علیه السلام و از کرز ابن و بره و سلیمان اعمش روایت دارد داده شده است .
