طیبت . [ ب َ ] (ع اِمص ) مزاح . خوش طبعی . (غیاث اللغات ) (آنندراج ). خوش منشی . خوش مزگی . بازی . شوخی : طیبتی شاعرانه کردم من تا نبندی دل اندرین زنهار. مسعودسعد.ز روی طیبت گفتم بزرگواری کن جواب گوی و ز طیبت مشو دل آزرده . سوزنی .با تو بر روی بساط انبساطنرد طیبت باخت خادم یک ندب . سوزنی .هیچ شعری نَبُوَد اندر شعر خوش من کاندر او طیبتکی نَبْوَد و زیج و بازی . سوزنی .زن بسی گفتش که آخر ای امیرگر مز...
فرهنگ عمید
۱. شوخی؛ مزاح. ۲. (اسم) هرچیز خوش‌بو. ۳. (اسم) بوی خوش. ⟨ به طیبت نفس: به‌میل خود؛ بی اکراه و اجبار.
۱. شوخی، مزاح. ۲. (اسم ) هرچیز خوش بو. ۳. (اسم ) بوی خوش. * به طیبت نفس: به میل خود، بی اکراه و اجبار.
