معانی کلمه : طلب

طالب؛ خواستار.

۱. دسته‌ای از مردم؛ گروه.
۲. فوجی از لشکر.
⟨ طُلب‌طُلب: [قدیمی] گروه‌گروه؛ دسته‌دسته: ◻︎ جان پاکان طُلْب‌طُلْب و جوق‌جوق / آیدت از هر نواحی مست شوق (مولوی: ۵۵۹).

(طُ) [ ع . ] (اِ.) 1 - گروه طلب کنندگان . 2 - گروهی که در یک جا جمع شده باشند.

(طِ) [ ع . ] (ص .) 1 - مرد خواهان زنان . 2 - زن خواستة مرد، معشوق ؛ ج . اطلاب ، طلبه .

(طَ لَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) خواستن . 2 - (اِمص .) خواست ، خواهش . 3 - در فارسی پولی که به عنوان قرض به کسی داده باشند.

بستانکاری

جستن، خواستن

جستجو ≠ بده، بده‌کاری، دین، قرض

التماس، خواست، تقاضا، خواستاری، خواهش، مطالبه

۱. جستجو
۲. التماس، خواست، تقاضا، خواستاری، خواهش، مطالبه
۳. جستن، خواستن،
۴. بستانکاری ≠ بده، بدهکاری، دین، قرض

بستا نکاری، جستن، خواست