معانی کلمه : طلال
لغت نامه دهخدا
طلال . [ طِ ] (ع اِ) ج ِ طَل ّ. (منتهی الارب ).
طلال . [ طِ ] (اِخ ) ذوطِلال ؛ آبی است یا موضعی است به بلاد بنی مُرّة. || اسب ابوسلمان بن ربیعة. (منتهی الارب ).
فرهنگ معین
(طِ) [ ع . ] (اِ.) جِ طل ؛ باران های ریز.
( ~ .) [ ازع . ] (اِ.) جِ طل ؛ جاهای خراب .
(طِ ) [ ع . ] (اِ. ) جِ طل ، باران های ریز.
( ~ . ) [ ازع . ] (اِ. ) جِ طل ، جاهای خراب .
( ~ . ) [ ازع . ] (اِ. ) جِ طل ، جاهای خراب .
فرهنگ فارسی
دانشنامه عمومی
مترادف و متضاد
۱. بارانهای ریز، نمبارش
۲. خرابه، ویرانه
