طل . [ طُل ل ] (ع اِ) گردن . || یک خوردنی از شیر. (منتهی الارب ). ج ، طلل . || شیر. (منتخب اللغات ). شیر. و منه یقال : ما بالناقة طل ؛ ای ما بها لبن ٌ. (م...
فرهنگ عمید
باران نرم و اندک با قطره های ریز.
فرهنگ معین
(طَ لّ ) [ ع . ] (اِ. ) باران ریز و نرم . ج . طلال .
فرهنگ فارسی
۱ - اثر سرای نشان خانه ویران . ۲ - خرابه ویرانه جمع : اطلال . ۳ - کالبد هر چیزی جمع : اطلال طلول . حیه مار
