طفرة. [ طَ رَ ] (ع اِ) سرشیر. (منتهی الارب ).
۱. خیز برداشتن؛ جَستن.
۲. = 〈 طفره رفتن
〈 طفره رفتن: (مصدر لازم) کوتاهی کردن؛ تٲخیر؛ تعلل کردن در کاری؛ سر دواندن.
〈 طفره زدن: (مصدر لازم) = 〈 طفره رفتن
پرش، جست
برجستن، پریدن، جستن
اهمال، تاخیر، تعلل، سستی، گریز، مسامحه
۱. اهمال، تاخیر، تعلل، سستی، گریز، مسامحه
۲. برجستن، پریدن، جستن
۳. پرش، جست