معانی کلمه : طرفین
لغت نامه دهخدا
طرفین. [ طَ رَ ف َ ] ( ع اِ ) تثنیه طرف. دو طرف. دو کرانه. ( فرهنگستان ).
- کریم الطرفین ؛ نیک اصل از پدر و مادر. ( مهذب الاسماء ).
|| دو طرف. دو حد. مقدمتین قیاس که مشترک بین آن دو نباشد.
- کریم الطرفین ؛ نیک اصل از پدر و مادر. ( مهذب الاسماء ).
|| دو طرف. دو حد. مقدمتین قیاس که مشترک بین آن دو نباشد.
فرهنگ عمید
دوطرف؛ دوجانب؛ دوسو؛ دوکرانه.
〈 طرفین دعوی: (حقوق) مدعی و مدعی علیه.
دوطرف، دوجانب، دوسو، دوکرانه.
* طرفین دعوی: (حقوق ) مدعی و مدعی علیه.
* طرفین دعوی: (حقوق ) مدعی و مدعی علیه.
فرهنگ معین
(طَ رَ فِ ) [ ع . ] (اِ. ) دوطرف ، دو جانب .
فرهنگ فارسی
۱ - دو طرف دو جانب دو سوی : طرفین شخص ( راست و چپ وی ) طرفین رودخانه ( در ساحل راست و چپ ) . ۲ - دو طرف مقابل ( دو شخص دو گروه دو لشکر دو دولت ) .
مترادف و متضاد
دوطرف، دوجانب، دوسوی ≠ وسطین
فرهنگ فارسی ساره
هر دو سو
