طردة. [ طِ دَ ] (ع اِمص ) اسم است مطارده ٔ اَبطال را در یک مرتبه ، یعنی حمله آوردن حریف همدیگر را در یک بار. (منتهی الارب ) (آنندراج ).
طردة. [ طَ دَ ] (اِخ ) (الَ ...) از بطون هوارة (قبیله ای از بربر). (صبح الاعشی ج 1 ص 364).