معانی کلمه : طبابت

تلفظ بین المللی : /tebˈɑbat/ تلفظ :‌ [teb'Abat]

لغت نامه دهخدا

طبابت . [ طِ ب َ ] (ع اِ) رجوع به طبابة شود.

طبابت. [ طِ ب َ ] ( ع اِ ) رجوع به طبابة شود.طبابة. [ طِ ب َ ] ( ع اِ ) نورد ابر. || ریگ. || دراز از زمین و ابر و چرم. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). زمین.هامون در یکدیگر پیوسته. ( مهذب الاسماء ). ج ، طباب ، طبابات. جج ، اَطبه. ( مهذب الاسماء ). || جامه پیش گشاده درازدامن. || دوال که درزهای مشک به وی گیرند. ( منته...

فرهنگ عمید

۱. شغل و عمل طبیب.
۲. تشخیص و درمان بیماری.
۳. (اسم ) دانش معالجۀ بیماران.

فرهنگ معین

(طِ بَ ) [ ع . ] (اِمص . ) عمل و شغل طبیب ، مداوا و طرز معالجة امراض ، پزشکی .

فرهنگ فارسی

پزشکی، حرفه پزشک
( اسم ) عمل و شغل طبیب تداوی و طرز معالجه امراض مختلف پزشکی .

معانی کلمه : طبابت

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

مترادف و متضاد

کلمات مرتبط

نظرات