معانی کلمه : ضحکه

تلفظ بین المللی : /zˈahkeː/ تلفظ :‌ [z'ahke:]

لغت نامه دهخدا

ضحکة. [ ض ُ ح ُک ْ ک َ ] (ع ص ) بسیارخند. (منتهی الارب ).

ضحکة. [ ض ُ ح َ ک َ] (ع ص ) بسیارخند. (منتهی الارب ). بر مردم خندنده . بسیار خندنده . آنکه بر مردمان خندد. (مهذب الاسماء).

ضحکة. [ ض َ ک َ ] (ع اِ) یک بار خنده . (منتهی الارب ) : مرا تو گوئی می خوردن است اصل فسادبه جان تو که همی آیدم ز تو ضحکه . منوچهری .من ...

خنده.

کسی که بر مردم می‌خندد.

خنده.
کسی که بر مردم می خندد.

(ضَ کَ یا کِ ) [ ع . ضحکة ] (ص . ) آن که بر وی خندند، مسخره .

مایه خنده، کسی که مردم براوبخندند
( صفت ) آن که بر وی خندند مسخره .
بسیار خند