معانی کلمه : صیاد
لغت نامه دهخدا
فرهنگ عمید
۱. = شکارچی
۲. [مجاز] آن که چیزی را به دست می آورد، تسخیرکننده.
۲. [مجاز] آن که چیزی را به دست می آورد، تسخیرکننده.
فرهنگ معین
(صَ یّ ) [ ع . ] (ص . ) شکارچی .
فرهنگ فارسی
دهی است از بخش پشت آب شهرستان زابل در ۱۲ کیلومتری شمال بیجار و ۴ کیلومتری راه مالرو جلال آباد زابل : جلگه گرم و معتدل : ۱٠۴٠ تن سکنه: آب از رود هیرمند : محصول غلات لبنیات : شغل اهالی زراعت و گله داری است .
کسی که بسیارصیدکند، شکارچی، شکارگر، شکاری، نخجیرگیر، دامیار
( صفت ) کسی که بسیار صید کند شکار گر شکار چی دامیار .
کسی که بسیارصیدکند، شکارچی، شکارگر، شکاری، نخجیرگیر، دامیار
( صفت ) کسی که بسیار صید کند شکار گر شکار چی دامیار .
دانشنامه عمومی
شکار چى
فرهنگ اسم ها
اسم: صیاد (پسر) (عربی) (تلفظ: sayyad) (فارسی: صیاد) (انگلیسی: sayad)
معنی: شکارچی
معنی: شکارچی
مترادف و متضاد
hunter (اسم)
جوینده، شکارچی، طعمه شکار، صیاد، اسب یا سگ شکاری
huntsman (اسم)
شکارچی، صیاد، توله دار، شکار باز، تازی دار، شکار گردان
فرهنگ فارسی ساره
ماهیگیر، ماهیگیر
واژه نامه بختیاریکا
شِکالو