معنی کلمه : صوفعه
لغت نامه دهخدا
صوفعة. [ ف َ ع َ ] (ع اِ) سر عمامه و کلاه گرد. (منتهی الارب ). تصحیف صوقعه است . رجوع به صوقعه شود.
( صوفعة ) صوفعة. [ ف َ ع َ ] ( ع اِ ) سر عمامه و کلاه گرد. ( منتهی الارب ). تصحیف صوقعه است. رجوع به صوقعه شود.

صوفعة. [ ف َ ع َ ] (ع اِ) سر عمامه و کلاه گرد. (منتهی الارب ). تصحیف صوقعه است . رجوع به صوقعه شود.