تلفظ بین المللی : /sˈaf keʃˈidan/ تلفظ : [s'af keS'idan]
لغت نامه دهخدا
صف کشیدن. [ ص َ ک َ / ک ِ دَ ] ( مص مرکب ) رده بستن. بصف ایستادن سپاه و نمازگزاران و جز آن : سپاه از دو رویه کشیدند صف همه نیزه و تیغو زوبین به کف.فردوسی.دو لشکربرابر کشیدند صف همه جانها برنهاده به کف.فردوسی.طرفداران که صف در صف کشیدندز هیبت پشت پای خویش دیدند.نظامی.همه در زیر تخت پایه شاه صف کشیدند چون ستاره و ماه.نظامی.مهتران آمدند از پس و پیش صف کشیدند بر مراتب خویش.نظامی.رجوع به صف و صف بستن ش...
فرهنگ فارسی
( مصدر ) به صف ایستادن ( سربازان نمازگزاران و جز آنان ) رده بستن .
