صفی الدین بستی. [ ص َ یُدْ دی ن ِ ب ُ ] ( اِخ ) هدایت درمجمع الفصحا آرد: خواجه نامدار و فاضل عالیمقدار شاعر پخته طبع شیرین گفتار فصاحت شعار بشیوه استادان باستان مدحت گذار بود و این ابیات از نتایج طبع اوست :شده ست آسمان تخت و خورشید افسرکرا باشد این افسر و تخت درخور؟مگر سایه کردگار جهان راکه او را همی زیبد این تخت افسرزهی چون خرد در همه جا ستوده خهی چون قضا بر همه کس مظفرچه خواند ترا عقل ؟ روح مجسم...