صریر. [ ص َ ] ( ع مص ) فریاد کردن و بانگ سخت برآوردن. || بانگ زدن گوش کسی از باعث تشنگی. || سرمازده شدن گیاه. ( منتهی الارب ). || جرست کردن قلم و در و پالان شتر و محمل و آنچه بدان ماند. ( مصادر زوزنی ) ( تاج المصادر بیهقی ). || ( اِ ) بانگ قلم. ( منتهی الارب ) ( مهذب الاسماء ). آواز قلم که بوقت نوشتن برآید. ( غیاث اللغات ) : گفت آن قصب که با نیرو بود دبیران دیوان را شاید که قلم بقوت رانند تا صریر ...
فرهنگ عمید
۱. صدایی که از قلم نی به وقت نوشتن برمی آید. ۲. [مجاز] آواز، صدا.
فرهنگ معین
(صَ ) [ ع . ] ۱ - (مص ل . ) فریاد کردن . ۲ - (اِ. ) آواز قلم به وقت نوشتن .
فرهنگ فارسی
بانگ بر آوردن، فریادکردن، صدای قلم بوقت نوشتن ۱ - ( مصدر ) فریاد کردن بانگ سخت بر آوردن . ۲ - ( اسم ) آواز قلم به وقت نوشتن . ۳ - آواز آب دوک در ( به وقت باز کردن و بستن ) ملخ نعلین .
فرهنگ اسم ها
اسم: صریر (پسر) (عربی) (تلفظ: sarir) (فارسی: صَریر) (انگلیسی: sarir) معنی: آواز، صدا، ( در قدیم ) صدایی که از قلم در وقت نوشتن ایجاد می شود، صدایی که از در هنگام باز و بسته شدن بر می خیزد
