معنی کلمه : صراعه
لغت نامه دهخدا
صراعة. [ ص ُرْ را ع َ ] (ع اِ) آنکه همه ٔ اقران خود را اندازد. (منتهی الارب ).
( صراعة ) صراعة. [ ص ُرْ را ع َ ] ( ع اِ ) آنکه همه اقران خود را اندازد. ( منتهی الارب ).

صراعة. [ ص ُرْ را ع َ ] (ع اِ) آنکه همه ٔ اقران خود را اندازد. (منتهی الارب ).