(ص ) [ ع . ] ۱ - (مص ل . ) راست گفتن . ۲ - (اِمص . ) درستی و راستی .
دانشنامه آزاد فارسی
صِدْقدر لغت به معنای راستی و راست گفتن، و در اصطلاح اهل منطق مطابقت قضیه با واقع. منطقیان قدیم هر قضیه ای را که مفاد آن با واقع مطابقت داشت، «صادق» می خواندند. اما معنای واقع و مطابقت برحسب قضیه تعریف می شد، گاهی مرادشان از واقع، واقعیت خارج از ذهن بود؛ مانند قضیۀ «هوا در تابستان گرم است» که مفاد آن با واقع یعنی عالم محسوس مطابقت دارد و صادق محسوب می شود. اما گاهی معنای «واقع» و تحقق «مطابقت» برای...
فرهنگ فارسی
راست گفتن، راستی و درستی، نقیض کذب ( فعل مخفف آمناو صدقنا ) اسمان آوردیم و براست داشتیم . یا صدق زدن . تصدیق کردن براست داشتن : نوح وار ارصدقی زد در او روح کویم و کشتی و کو طوفان نوح ? ( مثنوی ) شب آتش افروختن
[ویکی فقه] یکی از نام ها و صفات قرآن صدق است ودر جاهای مختلف قرآن به آن اشاره شده است.قرآن کریم از آن نظر که تعلیمات آن عین حقیقت و واقع است و در آن شائبه کذب و خلاف نیست و فطرت بشر بر آن گواه است، "صدق" نام گرفت و به "صدق" متصف گردید.
صدق در قرآن
عنوان صدق در سه آیه از قرآن مجید وصف این کتاب الهی قرار گرفته است:
۱ - "و الذی جاء بالصدق و صدّق به اولئک هم المتقون"
۲ - "... و کذّب بالصدق"
۳ - " ...