معانی کلمه : شکوخیدن

تلفظ بین المللی : /ʃˌokuːxˈidan/ تلفظ :‌ [S,oku:x'idan]

لغت نامه دهخدا

شکوخیدن. [ ش ِ / ش ُ دَ ] ( مص ) لغزیدن. ( ناظم الاطباء ) ( برهان ) ( فرهنگ جهانگیری ) ( غیاث ) ( آنندراج ). عثر. عثرت. عثار. وقرة. بشکوخیدن. آشکوخیدن. تعثر. عثیر. لغزیدن. ( یادداشت مؤلف ). هفوت. ( صراح اللغة ). وقرة. ( منتهی الارب ). و رجوع به شکوخیده شود.- شکوخیدن زبان ؛ لغزش زبان. تپق زدن زبان : عثار؛ شکوخیدن زبان در سخن. ( یادداشت مؤلف ). تعثر؛ شکوخیدن زبان در سخن. ( منتهی الارب ). || بسر در...

فرهنگ عمید

۱. سکندری خوردن، لغزیدن، به سردرآمدن، افتادن: چو از سرکشی کرد هر سو نگاه / شکوخید و افتاد بر خاک راه (آغاجی: شاعران بی دیوان: ۱۹۶ ).
۲. ترسیدن.

فرهنگ معین

(ش دَ ) (مص ل . ) ۱ - لغزیدن ، سکندری خوردن . ۲ - ترسیدن .

کلمات مرتبط

لغت نامه دهخدا

معانی کلمه : شکوخیدن

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

کلمات مرتبط

معانی کلمه : شکوخیدن

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

کلمات مرتبط

نظرات