تلفظ بین المللی : /ʃˌekarxˈɑje/ تلفظ : [S,ekaRx'Aje]
لغت نامه دهخدا
شکرخای. [ ش َ ک َ / ش َک ْ ک َ ] ( نف مرکب ) شکرخا. قریب به معنی شکرشکن. ( آنندراج ). که شکر بخورد. که شکر بجود. || سخت شیرین. بسیار شیرین و دلپسند : ای همه شکل تو مطبوع و همه جای تو خوش دلم از عشوه یاقوت شکرخای تو خوش.حافظ. || سخت شیرین سخن. شیرین گفتار : که شاه نیکوان شیرین دلبندکه خوانندش شکرخایان شکرخند.نظامی.که طوطیان شکرخای هم سخن گویندولیک ناید از طوطیان سخندانی.کمال الدین اسماعیل.آب حیوانش...
