معانی کلمه : شهلا
لغت نامه دهخدا
فرهنگ عمید
۱. = اشهل
۲. (زیست شناسی ) ویژگی نوعی نرگس که حلقۀ وسط آن سرخ یا کبود است: نرگس شهلا.
۲. (زیست شناسی ) ویژگی نوعی نرگس که حلقۀ وسط آن سرخ یا کبود است: نرگس شهلا.
فرهنگ معین
(شَ ) [ ع . ] (ص . ) مؤنث اشهل ، زنی که چشمش سیاه مایل به کبود و زیبا باشد.
فرهنگ فارسی
( صفت ) مونث اشهل زن میش چشم زنی که چشمش سیاه مایل به کبود و سیاه باشد . توضیح در فارسی توجهی به تانیث آن ندارند .
دانشنامه عمومی
شه:مخفف شاه/ لا بمعنی میان شاه لا، و یا شهلا یعنی میان بزرگ 1. بزرگی میان یا مردمک چشم، چشم آهویی، چشم جادویی 2. بزرگی دل، دل گنده، کسی که صاحب دلی بزرگ است، با جرعت ، شجاع
شه:مخفف شاه واژه پارسی یعنی بزرگ/ لا بمعنی میان شاه لا، شه لا و یا شهلا یعنی میان بزرگ 1. بزرگی میان یا مردمک چشم، چشم آهویی، چشم جادویی 2. بزرگی دل، کسی که صاحب دلی بزرگ است (دلگنده) با جرعت ، شجاع
فرهنگ اسم ها
(تلفظ: šakmtor_omniā) (عربی) دارای چشم رنگ سیاه چون رنگ چشم میش و (به مجاز) زیبا و فریبنده (چشم) ؛ (در گیاهی) ویژگی نوعی نرگس که حلقهی وسط آن سرخ یا بنفش است ؛ نرگس ، نرگس شهلا.
