(ش س ) (اِ. ) جزیی از فعل است که در هر صیغه تغییر می کند و مفهوم شخص و عدد را به فعل می افزاید.
دانشنامه آزاد فارسی
شناسه (اخترشناسی). شِناسه (اخترشناسی)(argument)(یا: حصّه) در اخترشناسی، فاصلۀ زاویۀ سفینۀ گردنده یا هر جسم در حال گردش دیگر، از جسم مرکزی مدار. مثلاً، شناسۀ حضیض خورشیدی زاویه ای است بین گِره صعودی (نقطه ا ی که مدار در آن نقطه صفحۀ دایره البروج را قطع می کند و از جنوب به شمال آن می رود) و حضیضِ خورشیدی (نزدیک ترین فاصلۀ جسم مدارپیما از خورشید). در ریاضیات نام دیگری برای متغیر مستقل تابع است.wiki...
دانشنامه عمومی
شناسه بخشی از فعل است که «شخص» را تعیین می کند؛ یعنی نمایانگر اول شخص (گوینده)، دوم شخص (شنونده) و یا سوم شخص (دیگر کس) است. شناسه نشانۀ فعل است و همانند نهاد، شخصِ فعل را معین می کند. شناسه را نهاد پیوسته هم می گویند. شناسه در فارسی به صورت پسوند در پایان فعل جای می گیرد.کتاب «دستور زبان فارسی ۱»، صفحه ۱۴، تألیف دکتر حسن احمدی گیوی/ دکتر حسن انوری، ویرایش ۲، تهران: انتشارات فاطمیشناسه ها دو دسته ...
فرهنگستان زبان و ادب
{argument} [ریاضی] ← متغیر مستقل{argument , amplitude} [ریاضی] زاویۀ بین نمایش بُرداری یک عدد مختلط و جهت مثبت محور اعداد حقیقی{call sign} [حمل ونقل دریایی] حروف و اعداد قراردادی بین المللی که در تماس رادیویی برای شناسایی ایستگاه ارتباطی و وسیلۀ حمل ونقل دریایی یا هوایی به کار می رود[عمومی] ← رمز 2{ending , termination} [زبان شناسی] وندی که به انتهای ستاک فعل اضافه می شود{PIN , personal identifica...
