کلماتور
شلال . [ ش ِ ] (ع مص ) شَل ّ. (ناظم الاطباء). رجوع به شل شود.
شلال . [ ش َل ْ لا ] (ع ص ) راننده ٔ تند و تیز. (ناظم الاطباء).
۱. گروه پراکنده؛ قوم پراکنده.
۲. گروهی که شتران را برانند.
بخیۀ درشت؛ بخیهای که بر روی پارچه میزنند.
⟨ شلال کردن: (مصدر لازم) [قدیمی]
۱. دوختن پارچه با دست.
۲. بخیۀ درشت زدن.
( ~ .) [ ع . ] (اِ.) 1 - گروه پراکنده ، قوم متفرق . 2 - گروهی که شتران را برانند.
(ش ) (اِ.) 1 - نوعی دوختن و آن چنان است که دو طرف پارچه را برهم نهند و کوک های خرد و ریز بر وی زنند بطوری که دو روی آن مشابه باشد، برخلاف بخیه که دو روی آن با یکدیگر مشابهت ندارد. 2 - بخیة درشت .