شعریان. [ ش ِ ] ( اِخ ) به صیغه تثنیه ، دو ستاره شعری یعنی شعری العبور و شعری الغمیصاء. ( از غیاث اللغات ) ( از آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). اختاسهیل. شعرای شامی و شعرای یمانی : چو پاسی از شب دیرنده بگذشت برآمد شعریان از کوه موصل.منوچهری.شده شعریانش چو دو چشم مجنون شده فرقدانش چو دو خدّ لیلی.منوچهری.محتمل مرقد تو فرقدین متصل مسند تو شعریان.خاقانی.شعریان از اوج رفعت در حضیض خاک شدچرخ بایستی که بر شا...
فرهنگ عمید
شِعرا#NAME?
= شِعرا
فرهنگ فارسی
به صیغه تثنیه دو ستاره شعری یعنی شعری العبور و شعری الغمیصائ .
