معانی کلمه : شرف الدین مسعود

تلفظ بین المللی : /ʃˌarafˈoddin mˈasʔuːd/ تلفظ :‌ [S,aRaf'oddin m'as?u:d]

لغت نامه دهخدا

شرف الدین مسعودی. [ ش َ رَ فُدْ دی ن ِ م َ ] ( اِخ ) مؤلف کتاب «جهان دانش » در علم هیأت. ( آقای جلال الدین همایی در التفهیم به نظریه های وی اشاراتی کرده است ). رجوع به التفهیم ص 89، 99 و 107 و حاشیه ص 51 شود.

دانشنامه آزاد فارسی

شَرَفُ الدین مَسْعود ( ـ۶۷۶ق)(مشهور به: ابن خطیر) شاعر، دولتمرد و شورشگر آناتولی. از آن دست دولتمردانی بود که چیرگی مغولان بر آناتولی و دست نشاندگی سلجوقیان آن جا را بر نتابیدند و بر دستگاه دست نشاندۀ مغولان شوریدند. شورش او و هوادارانش بر ضد معین الدین پروانه و دستگاه سلجوقی، به دست سپاهیان مغول فروپاشید و درپی این شکست شرف الدین به دژ لولو پناه برد، اما دژبان او را دربند کرد و به مغولان سپرد. مغ...

کلمات مرتبط

معانی کلمه : شرف الدین مسعود

تلفظ بین المللی : /ʃˌarafˈoddin mˈasʔuːd/ تلفظ :‌ [S,aRaf'oddin m'as?u:d]

معانی کلمه : شرف الدین مسعود

لغت نامه دهخدا

دانشنامه آزاد فارسی

کلمات مرتبط

معانی کلمه : شرف الدین مسعود

لغت نامه دهخدا

دانشنامه آزاد فارسی

کلمات مرتبط

نظرات