شراست . [ ش َ س َ ] (ع اِمص ) بدخویی . زعارت : از شراست خلق و خشونت جانب او و قلت مبالات او مستزید شدند. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص 167). عبداﷲبن عزیز جز اصرار و لجاج و استمرار بر شراست و مناقشت جوابی نداد. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ). از ناپروردگی و بی ممارستی شراستی و زعارتی در طبع داشت . (جهانگشای جوینی ). || نزاع . خلاف . (از فرهنگ فارسی معین )....
فرهنگ عمید
بدخویی، بدخلق شدن.
فرهنگ معین
(شَ سَ ) [ ع . ] ۱ - (مص ل . ) بد - خویی کردن . ۲ - (اِمص . ) بدخویی ، بدخلقی . ۳ - نزاع ، خلاف .
فرهنگ فارسی
بدخوشدن، بدخویی کردن، بدخلقی، بدخویی، نزاع ۱ - ( مصدر ) بد خویی کردن . ۲ - ( اسم ) بد خویی بد خلقی . ۳ - نزاع خلاف .
