شرابخوارگی . [ ش َ خوا / خا رَ / رِ ] (حامص مرکب ) باده پرستی . می پرستی . (ناظم الاطباء) : پیوسته به عشق و فساد و شراب خوارگی مشغول بودی با زنان و مطربان [ضحاک ]. (فارسنامه ٔ ابن البلخی ص 35).
