معانی کلمه : شح

تلفظ بین المللی : /ʃˈah/ تلفظ :‌ [S'ah]

لغت نامه دهخدا

شح . [ ش َ / ش ِ / ش ُح ح ] (ع مص ) زفتی کردن . (از منتهی الارب ). بخل ورزیدن . (از اقرب الموارد). بخیلی کردن . (ترجمان القرآن جرجانی ) (دهار). بخیل و حریص شدن . (المصادر زوزنی ). || آزمندی نمودن .(از منتهی الارب ). حرص ورزیدن . (از اقرب الموارد).

شح . [ ش َ / ش ِ / ش ُح ح ...

فرهنگ عمید

بخیل.

۱. بخیل شدن؛ بخل؛ زفتی.

بخیل.
۱. بخیل شدن، بخل، زفتی.

فرهنگ معین

(شُ حّ ) [ ع . ] (مص ل . ) بُخل ، بُخل ورزیدن .

فرهنگ فارسی

بخیل
زفتی کردن بخل ورزیدن یا آزمندی کردن

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] در فرهنگ قرآنی و روایات دینی دو واژه «بُخل» و «شُح» به کار رفته است که گرچه هر دو بار منفی دارند و نشان دهنده روحیه پست و روش ناهنجار اجتماعی برخی از انسان ها به شمار می روند، اما بین آن دو تفاوت اندکی نیز وجود دارد. بخل عبارت است از خسیس بودن و خرج نکردن در جایی که باید خرج کرد و ندادن آنچه را که باید داد؛ اما شحّ به بخل شدید همراه با حرص و طمع معنا شده است. به عبارتی، شحّ همان بخل آزم...