معانی کلمه : شتی
لغت نامه دهخدا
شتی . [ ش ُی ی ] (ع اِ) ج ِ شتاء. (اقرب الموارد) (محیط المحیط).
شتی . [ ش َی ی ] (ع ص نسبی ) باران زمستانی . (مهذب الاسماء) (از محیط المحیط).
فرهنگ عمید
کارهای پراکنده.
فرهنگ فارسی
پراکنده ها، جمع شتیت
( صفت ) جمع شیت پراکنده ها .
جمع شتائ
( صفت ) جمع شیت پراکنده ها .
جمع شتائ
واژه نامه بختیاریکا
( شَتّی ) گندم با سنبله چهار پهلو و خسک های سیاه؛ شه داس؛ سیاه خسک