تلفظ بین المللی : /ʃˈab dˈar mˈiɑn/ تلفظ : [S'ab d'aR m'iAn]
لغت نامه دهخدا
شب در میان. [ ش َ دَ ] ( اِ مرکب ، ق مرکب ) فاصله بودن یک شب میان دو کار که در تکلم با الحاق کلمه «یک » در اول «یک شب در میان » گفته میشود: فلان یک شب در میان منزل دوست خود میرود. ( از فرهنگ نظام ). عملی که در اجرای آن شبی در میانه باشد یعنی به فاصله دو روز و یک شب که عبارت از سی و شش ساعت بود. ( ناظم الاطباء ) : دانی که خال بر چَه ِ سیمین او چراست کان سیم اگر دهد به تو شب در میان دهد .ظهیر فاریاب...
فرهنگ فارسی
فاصله بودن یک شب میان دو کار در تکلم با الحاق کلمه [ یک ] در اول [ یک شب در یمان ] گفته میشود مثل فلان : یک شب در میان منزل دوست خود میرود .
