کلماتور
شبیر. [ ش َ ] (اِخ ) ابن مبارک بن فضل بن مسعودبن الشریف حسن . متأدب از آل حسن در مکه که در سال 1138 هَ . ق . به مکه درگذشت . وی از اطرافیان احمدبن غالب شریف مکه بود که کارهای بزرگ را بدو میسپرد. (از اعلام زرکلی ج 3 ص 230).
(تلفظ: šobayr) (تصغیر شبر) ، به معنی شیر کوچک ؛ (در اعلام) پیامبر اسلام امام حسین (ع) را در کودکی به این نام (شُبَیر) خوانده است .